İlk olarak biz yani insanlar. Çok iğrenç ve aşağılık varlıklarız, buna aptalı da ekleyebiliriz. İnsanlar , yerleşik hayata geçtiği günden beri daha aptal bir varlık oldu. Önce topluluk oldular, sonra bunu büyüttüler imparatorluk oldu bazıları devlet oldu. Her devletin kendine has bir kuralları oldu. Yazılı kurallar falan çıktı bu dönemde. Sonra bu devlet-imparatorluk dünyasına yeni bir şey gerekliydi.DİN!
Din için temsilci ve yine kurallardan oluşan bir kitap gerekliydi. Bunlar Musa, İsa, Muhammed idi. Kitapların isimleri ise Tevrat, İncil , Kur'an-ı Kerim. İnsanlığa bu 3 kitapta da hep şu ortak payda vardı. Benim kurallarıma uy, benim inancıma inan sana yaşamın sona erdikten sonra güzel bir hayat sunacağım. İnsanlar dini inançlardan sonra da yaşamın devam edeceğine inandı. Bu inançlar silsilesi binlerce yıldır insanlara savaş ,acı ve kin duygusundan başka hiçbir şey kazandırmadı. Birçok savaş oldu din için.
Bazı kişiler için savaş sebebi bir bakıma çıkar sebebi olmaya devam ediyor. İnsanlar neden sürekli kendilerini bir şeye bağlamak için çaba sarf ediyor. Ben komünistim, ben kapitalistim ya da ben ateistim. Ben insanım niye diyemiyor. Neden bir cennet ya da güzel bir hayat yaşamak için sevap işliyor. Belki de insan olmayı beceremeyeceği içindir. İnsanlar neden kendini düşük göstermek ya da bir köle hissine bürümekten zevk alıyor. Para harcamaktan , daha doğrusu kağıt parçasından daha fazla görmek için kendini yırtıyor ama insan olmak için çaba sarf etmiyor. Birisine iyilik yaparken hiç acaba sorusu canlanmadan yapmalı, yaşadığı hayattan fazla para kazanmayı değil mutlu olmayı , zevk almayı çabalamalı bir bakıma anı yaşamalı.
Yaşadığı dünyaya zarar veren insan , insan değildir. Bunu her anlamda söylüyorum. Bunlara insancıklar diyorum , zavallıcıklar, sırf egolarını tatmin etmek , bugün de 5 kağıt parçası daha kazandım diyen insanlar. Bunlar için doğa, evren önemsiz herşey PARA-DİN-HIRS üçgeni çevresinde dönüyor.
.jpg)
